HISTORIA
Kościoła Parafialnego św. Andrzeja Apostoła w Komornikach

Pierwsza wzmianka o Komornikach pochodzi z bulii papieża Innocentego I z roku 1136. Nazwa Komorniki powstała prawdopodobnie od urzędnika pierwszych Piastów – komornika. Komornikami nazywano urzędników książęcych i biskupich.
Komorniki i cała ziemia komornicka należała do biskupa poznańskiego, który nią władał do około 1297 r.
Za biskupa Andrzeja (1297 – 1326) powstał tu kościół parafialny pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła.
W XVI w. wzniesiono jednonawowy, późnogotycki przybytek, który poświęcił w 1611 r. sufragan poznański Brzeźnicki.
W roku 1911 ks. kanonik Stanisław Gładysz przebudował barokową świątynię, dobudowując do starego prezbiterium nawę główną na planie krzyża.
Obecny kościół ma 37,75 m. długości i 21 m. oraz  16 m. szerokości.
W dachu centralnie umieszczono wieżyczkę pokrytą łupkami.
Kościół wewnątrz jest bogato polichromowany. Posiada cztery ołtarze.

1. Ołtarz główny – wielki, barokowy wniesiony w roku 1789.
Jego mensa z wolnym obejściem dookoła wykonana jest z marmuru bawarskiego.
Ołtarz ten jest dziełem sztukatorów włoskich. Wykonany jest ze stiuku. Znajdują się w nim dwa obrazy:
- obraz górny przedstawia Matkę Boską Pocieszenia,
- obraz dolny Boskiego Zbawiciela – Chrystusa niosącego Krzyż, bardzo wartościowy, aż do początku XIX wieku odbierał cześć jako cudowny.
Na ścianach bocznych prezbiterium, znajdują się freski przedstawiające: Chrystusa, Matkę Boską i Świętego Józefa.
Nad wejściem do zakrystii znajduje się namalowany na ścianie obraz Patrona Parafii Świętego Andrzeja Apostoła.
Na szczególną uwagę zasługuje chrzcielnica rokokowa – odnowiona w roku 1992.
Prezbiterium oddzielone jest od nawy głównej balustradą z białego marmuru.
Z lewej strony, tuż na prezbiterium, stoi ambona wykonana z drewna z płaskorzeźbami czterech ewangelistów – odnowiona w 2002 r.
Nad amboną wznosi się piękny baldachim, zwieńczony figurą Chrystusa.

2-4. Trzy boczne Ołtarze wykonane są ze sztucznego marmuru.
- W nawie północnej tzw. plewiskiej Obraz Matki Boskiej Bolesnej, której figura podobnie jak Chrystusa na krzyżu wykonana jest z wapienia francuskiego, dłuta rzeźbiarza poznańskiego Marcinkowskiego.
W nawie południowej Ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego z popiersiem Chrystusa i figurami bocznymi św. Stanisława Kostki i św. Salomei, wykonane z białego cementu, dłuta Marcinkowskiego.
- W tej samej nawie trzeci Ołtarz Świętego Andrzeja Apostoła – Patrona Parafii, wykonany ze sztucznego granitu, a w nim olejny obraz Procjałowicza, przedstawiający św. Andrzeja Apostoła, stojącego i opierającego nogę na Kapitolu zburzonej  świątyni rzymskiej.
Polichromię w całym kościele wykonali w latach 1920-1926:
- w prezbiterium – Gosieniecki,
- w nawie głównej – Jarecki,
- w nawach bocznych – Piasecki,
Wszyscy artyści z Poznania.
Na chórze organy wybudowane w r. 1912 przez firmę niemiecką z Bydgoszczy.
Obecnie kościół przechodzi renowacje polichromii i otoczenia (mury, nagrobki księży).